Brief aan mijn ‘demonen’

Brief aan mijn ‘demonen’

We staan vaak stil bij hetgeen ons is aangedaan. Het leed dat is veroorzaakt door een ander. De pijn die dat teweeg heeft gebracht en de littekens die we eraan over hebben gehouden.

O, wat houden we er allemaal van om in het donker te blijven zitten en keer op keer terug te gaan naar die donkere plek. De plek waar woede, angst en verdriet zich maar al te graag schuilhouden. De plek waar we onszelf in gevangen houden.

Maar wat we allemaal vergeten is dat donker en licht hand en hand gaan. Zonder donker is er geen licht en vice versa. Wie er ook op je pad komt en jou leed aan doet op wat voor een manier dan ook: ze brengen ook licht. Dit is meestal wat moeilijker te zien, maar het is er wel. Als je er maar naar wilt kijken.

Dus dank je wel duistere sleutelfiguren in mijn leven, want jullie brachten mij ook de lichte sleutelfiguren die mijn leven veranderden. Mij leerden wat liefde echt is. Mij leerden mezelf te zijn en lief te hebben. Mij leerden naar het licht te kijken. Mij leerden mijn ware essentie te erkennen.

Aan Jan:
Zonder hetgeen jij mij hebt aangedaan, had ik nooit de band met mijn vader kunnen hebben die ik nu heb. Jouw duisternis is van jou en niet van mij. Ik ben dankbaar dat je mij leerde wat angst is en macht en controle spelletjes. Door jouw spel te begrijpen, begreep ik het spel waar mijn vader in verstrikt zat. Ik begreep daardoor dat hij nooit anders heeft gedaan dan mij liefhebben en kon ik hem in mijn hart sluiten en gaan helen.

Aan Jaschenka:
Zonder jouw bedrog had ik nooit zo onvoorwaardelijk voor mezelf leren kiezen ongeacht de consequenties. Sterker nog: als ik jou niet had gekend, was ik nooit op de mini beurs gekomen waar ik Inge heb ontmoet. Inge: mijn spiritueel moeder. De vrouw die mij leerde mijn eigen duister te zien en omarmen en mij nu begeleidt in de weg naar genade en liefde voor mezelf. Ik hoop dat je op een dag zult zien dat jij jezelf onnodig veel pijn doet en de wereld niet zo slecht is als wat jij denkt. Dank je wel voor de liefde die je mij leerde aan mezelf te geven.

Aan M:
Zonder jou had ik veel van de lessen die ik gehad heb, nooit hebben gekregen. Dan was ik misschien nooit op dit niveau gekomen. Jij leert me inzien dat ook mensen die slecht doen, niet slecht zijn. Je leert me accepteren dat iedereen handelt vanuit zijn bewustzijnsniveau en dat betekent dat veel van hen vooral handelen vanuit pijn. Je laat me zien hoeveel liefde de wereld nodig heeft. Je zal nooit datgene zijn wat ik nodig heb van jou, maar ik vergeef je voor de dingen die je gedaan hebt. Dat is een reflectie van jouw pijn en niet van mijn waarde. Dank je wel voor je onbeholpen manier om liefde te uiten. Ik weet dat je op jouw manier van mij houdt.

Aan W:
Zonder jou was nooit de grootste engel die ik me had kunnen indenken in mijn leven kunnen komen. Mijn lieve mooie en fantastische zoon. Zonder jou was ik niet zover van mezelf afgeweken dat ik op een gegeven moment niet anders meer kon dan voor mijn eigen geluk kiezen. Hoe moeilijk het soms ook is, jij leert me dat ik sterk ben en alles kan. Je leert me om mijn eigen gevoel te volgen. Bovendien leer je me via het geschenk dat je mij gaf onvoorwaardelijk liefde te geven en ontvangen.

Aan mijn eigen ik:
Wat heb ik het jou moeilijk gemaakt. Tijd om terug te keren naar jou. Je bent er altijd geweest, maar ik was je vergeten. Het spijt me. Vergeef me. Ik hou van je. Dank je wel!

 

Geen reacties

Je reactie toevoegen